Instytut Ochotniczek ks. Bosko




Do Instytutu Świeckiego Ochotniczek Księdza Bosko należą kobiety niezamężne, które decydują się całe swoje życie poświęcić Panu Bogu, a jednocześnie pozostać w świecie, żyć i pracować pośród zwykłych ludzi, szczególnie na rzecz dzieci i młodzieży. Pragną być wierne charyzmatowi św. Jana Bosko. Pracują w różnych zawodach. Mieszkają same lub z rodzicami. Składają ślub czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Śluby realizują w warunkach życia świeckiego, zachowując dyskrecję co do swej konsekracji.  Włączają się w różne działania apostolskie w parafii czy diecezji. Same też podejmują różnorodne inicjatywy apostolskie w swoim środowisku.

Ochotniczki łączą w sobie trzy elementy: świeckość, konsekrację i salezjańskość.

Świeckość

Przez świat są postrzegane jako osoby świeckie. Jest to możliwe dzięki zachowywaniu dyskrecji co do przynależności do Instytutu oraz świecki sposób przeżywania konsekracji, wypełniania posłannictwa, wyrażania jedności braterskiej, przynależności do Rodziny Salezjańskiej. Mieszkają zazwyczaj samotnie, bądź przy swojej rodzinie. Ubiór dostosowany jest do warunków ich życia i odznacza się skromną elegancją.

Konsekracja

Wezwane przez Boga, Ochotniczki ofiarowują się Jemu całkowicie przez profesję rad ewangelicznych (śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa).

Ślub czystości odczytują w świetle nieskończonej miłości Boga. Pociągnięte przez tą Miłość, oddają się Bogu sercem niepodzielnym i zawierzają Mu swoje życie. Ślub czystości zobowiązuje je do:
1. postawienia Chrystusa w centrum swojego życia;
2. wyrzeczenia się miłości partykularnej (w tym małżeńskiej) na rzecz miłości powszechnej (wszyscy stają się braćmi, w których Chrystus chce być miłowany).
3. podjęcia macierzyństwa duchowego.

Ślub ubóstwa realizują poprzez oderwanie serca nie tylko od dóbr materialnych, ale także od własnego "ja". Zasadniczy motyw tego oderwania bierze się ze świadomości, że Ochotniczki są tylko administratorkami środków, które Pan im dał dla czynienia dobra i w poczuciu, że muszą zdać przed Nim rachunek ze sposobu ich użycia. Ślub ubóstwa zobowiązuje je do:
1. przedstawiania Odpowiedzialnej (przełożonej) rozliczenia rocznego swoich przychodów i wydatków;
2. prośby o zgodę na większe wydatki;
3. przekazywania części swoich dochodów na potrzeby Instytutu;
4. angażowania się w służbę braciom, solidarności z ubogimi, do współuczestniczenia w chrześcijańskim działaniu na rzecz sprawiedliwości i pokoju;
5. przyjmowania swoich ograniczeń (materialnych, fizycznych) w duchu ubóstwa;
6. podejmowania pracy, jako źródła własnego utrzymania.

Ślub posłuszeństwa oznacza dla Ochotniczek ks. Bosko przyjęcie woli Bożej w stosunku do siebie samego, do świata i człowieka. Tak jak Chrystus chcą być posłuszne aż do śmierci i to śmierci na krzyżu. Ślub posłuszeństwa zobowiązuje je do:
1. wypełniania swoich obowiązków względem Ojczyzny, Kościoła, rodziny, bliźnich;
2. słuchania Ojca świętego i przyjmowania poleceń Odpowiedzialnej Generalnej oraz Odpowiedzialnej Regionalnej w zakresie Konstytucji;
3. życia wg Konstytucji;
4. aktywnego poszukiwania woli Bożej i wypełniania jej (dotyczy to wszystkich płaszczyzn życia począwszy od rodzinnego, poprzez zawodowe, społeczne, eklezjalne i w Instytucie).

Salezjańskość

Tym, co charakteryzuje więzi Ochotniczek z drugim człowiekiem jest dobroć, optymizm, duch zaufania i rodzinność. Z księdzem Bosko dzielą jego szczególne umiłowanie młodzieży, ludzi prostych i ubogich oraz troskę o misje i powołania. W salezjańskim dwumianie "praca i umiłowanie" odnajdują swoją drogę życia. W Maryi widzą Matkę Kościoła i Wspomożycielkę Chrześcijan.

Ochotniczki Księdza Bosko obecnie żyją w 52 krajach na całym świecie. W Polsce jest ok 50 osób.